10-12-08

Door alles heen

Wat ik op dit moment zeker niet mis en als een groot voordeel van werken zie is examens. Op dit moment voor basisscholen en middelbare scholen, binnenkort voor hogescholen en universiteiten. Sombere tijden of niet, dat vult iedereen voor zichzelf maar in. Sommigen zullen houden van de tijd die vrijkomt (de boog hoeft niet altijd gespannen te zijn), anderen bezwijken onder stress of prestatiedruk. De een komt er met de vingers in de neus, de ander werkt zich te pletter.

Examens... als ik er zo op terug kijk dan bedenk ik me dat ik er eigenlijk veel meer voor had moeten doen. Niet dat mijn resultaten slecht waren, verre van, maar als ik kijk naar wat ik ervoor heb gedaan dan heb ik toch niet het gevoel dat ik het verdiend heb, dat ik er echt voor heb gewerkt (in de zin van studeren). Vaak bleef het voor mij bij alles eens lezen in de blok, wat belangrijke dingen apart opschrijven en daarna tijdens de examenperiode nog eens alles bekijken.

Niet dat ik pretendeer zo intelligent te zijn, zeker niet. Ik besef maar al te goed dat enkel Gods leiding me erdoor geholpen heeft. Denk maar aan verschillende versies van een examen waarbij ik zeker weet dat moest ik een andere versie gehad hebben, dan had ik beduidend minder punten. Of een examen dat zo goed als identiek was aan het proefexamen en het examen van het jaar daarvoor, waardoor ik wist wat belangrijk was. Of een examen waar de meerderheid van de leerstof juist die betrof die ik kende, terwijl dat niet zo'n groot deel van de cursus uitmaakte. Ik besef het maar al te goed dat het zeker niet enkel van mijn kant kwam.

Wat hier zeker positief aan is, is dat je deze les naar andere dingen in het leven kan doortrekken. Onze eigen inspanningen zijn niet voldoende, we hebben Gods leiding sowieso nodig. Uit eigen kracht kunnen we wel dingen realiseren, maar wat zijn die vergeleken met andere dingen die goddelijke interventie bevatten?

Ook doet het me denken aan een liedje: tel je zegeningen, één voor één; tel ze allen en vergeet er geen. Hoe moeilijk is het om al je zegeningen op te merken, en dan nog eens, zoals een ander lied zegt voor al die zegeningen dank te geven (every blessing You pour out I'll turn back to praise)? Dank geven voor élke zegening, voor élk moment dat we in genade mogen leven. Dat is ook élk moment danken. Gemakkelijk? Nee, zeker niet. Vanzelfsprekend? Nog minder. Toch mag het zeker geen belemmering zijn om je ervan te weerhouden Hem te danken. Wat er ook gebeurt, wat je ook meemaakt, als je je leven aan Christus hebt gegeven dan leef je elk moment in Zijn genade. Dit houdt in dat je gered bent, je bent niet langer gebonden aan de zonde. Je leven is totaal vernieuwd, je bent niet meer van de wereld, maar een hemelburger. Hemels, dus eeuwig, ook nu al. Ook nu mag je hoop hebben, mag je deel hebben aan Gods plan in deze wereld. In elke storm waarin je terechtgekomen bent kan God je gebruiken, veel meer dan in de comfortzone van een rustig leven. Zolang je je vertrouwen op Hem blijft stellen kan je niets gebeuren. Hij heeft alles in Zijn hand. Wat een voorrecht een kind van Hem te zijn!

Teksten:
Mattheus 14:22-33
Jesaja 43:2
Handelingen 4:11-12
Handelingen 5:8-11

22:33 Gepost door Sueda in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.